Vijver in de tuin: Drijfplanten een onmisbare groep

In en rond de vijver is vaak veel plaats voor planten. Een vijver vraagt wel om planten met specifieke kenmerken. Zuurstofplanten bijvoorbeeld zijn onmisbaar voor het biologische evenwicht in de vijver. En zo zijn ook drijfplanten onmisbaar. In een goed beplantte vijver moeten drijfplanten aangebracht worden om zo te zorgen voor schaduw in de vijver. Maar alles met mate, want de zon moet altijd het water kunnen blijven verwarmen.

Drijfplanten

Drijfplanten doen letterlijk wat de naam al zegt: ze drijven los op het water. Ze worden dus niet in vijveraarde aangeplant, maar gewoon op het water gelegd. De planten vormen wel wortels, maar hiermee halen ze voedsel uit het water. De wortels zijn niet nodig om zich vast te hechten.

Ook de groep van drijvende planten heeft een belangrijke rol in de vijver. Ze halen voedingszouten uit het water, waardoor de kans op algengroei afneemt. Daarnaast brengen de bladeren van de drijfplanten ook schaduw in de vijver. Door deze schaduw wordt het water niet al te warm en is er gelijk een koele plaats voor eventuele vissen.

Drijfplanten hebben wel de eigenschap dat zij zich snel kunnen vermeerderen. Verwijder daarom regelmatig planten uit de vijver. Dit is een makkelijke klus, omdat ze zo uit het water "geplukt" kunnen worden. Een goede vuistregel is om ongeveer driekwart van het wateroppervlak onbedekt te houden. Het is belangrijk dat de zon goed in de vijver kan schijnen en dat ook in het diepste gedeelte van de vijver de zuurstofplanten nog voldoende zon krijgen.

De groep van drijfplanten is niet zo groot en is onder te verdelen in winterharde- en niet-winterharde soorten.

Winterharde drijfplanten

• Azolla caroliniana (Kroosvaren)
• Hydrocharis morsus ranae (Kikkerbeet)
• Lemna trisulca (Puntkroos)
• Rorripa (Waterkers)
• Salvinia natans (Drijfvaren)
• Stratiotes aloides (Krabbescheer)

Van de winterharde drijfplanten is Azolla Caroliniana (Krabbescheer) één van de mooiste soorten. De bladrozet is te vergelijken met het blad van een ananas en steek net iets uit boven het wateroppervlak uit. In de winter verdwijnt de Krabbescheer volledig naar de bodem. En in het voorjaar, als de buitentemperatuur weer gaat oplopen en het vijverwater langzaam weer is opgewarmd verschijnt hij weer aan het wateroppervlak.

Ook Rorrippa (Waterkers) is het vermelden waard. Het gedijt het beste in stromend water (pomp), is bovendien eetbaar en ook nog een snelle waterzuiveraar.

Niet winterharde drijfplanten

• Eichhornia crassipes (Waterhyacint)
• Pista stratiotes (Mosselplant)
• Salvinia natans (Vlotvarentje)
• Trapa natans (Waternoot)

De niet-winterharde soorten worden in het voorjaar massaal aangeboden vanaf mei, als de kans op nachtvorst is afgenomen. Niet-winterharde drijfplanten vragen een minimale temperauur van 15C°. Beschouw deze groep daarom ook maar als éénjarige en koop ze desgewenst elk jaar opnieuw. Zelf overhouden is haast niet te doen en ze zijn relatief goedkoop.