Zonneboiler: baden in daglicht verlicht je factuur

Energie besparen in eigen huis? Een prima idée. Op termijn zullen we dat allemaal moeten doen. Neem nu ons warm water. Vandaag brengen we het op temperatuur met gas, elektriciteit of stookolie. Maar er zijn alternatieven die betaalbaar en doeltreffend zijn, en intussen de kinderziekten voorbij. Bijvoorbeeld de zonneboiler: daarmee bespaar je op brandstof en spaar je ons leefmilieu.

Dit artikel gaat over de zonneboiler voor sanitair warm water. We laten de meer uitgebreide systemen, zoals die voor woningverwarming, even buiten beschouwing. Je zult snel merken dat zo'n zonneboiler voor sanitair warm water geen onoverkomelijke problemen stelt, technisch noch financieel. Je begint er natuurlijk niet aan zonder een specialist te raadplegen, maar het kan nooit kwaad om er al iets meer over te weten ...

Zonneboiler zeg je?

Zonneboilers bestaan in verschillende soorten en gewichten. Maar ze vertrekken alle van één principe: ze gebruiken de energie van de zon. Die is onuitputtelijk, kost niets en is proper. De naam 'zonneboiler' zegt het zelf: het is een installatie waarmee je de zonnewarmte gebruikt om water op te warmen. Hoe? Heel eenvoudig: zonnecollectoren op je dak vangen zonlicht op. Dat verwarmt een vloeistof die door de collectoren stroomt. Via een pomp gaat die opgewarmde vloeistof naar het warmwaterreservoir, waar ze via een wartmtewisselaar haar warmte afgeeft aan het sanitair water. Ofwel is dat gebruikswater daarmee warm genoeg, ofwel zorgt een extra naverwarming door de centrale verwarming, een geiser of een warmtepomp, voor bijkomende warmte om aan de nodige 45 tot 60 'C te geraken. In ons land zal zo'n naverwarming meestal nodig zijn.

Is er wel genoeg zon in ons land?

Ja. Ons gemiddelde aantal zonne-uren bedraagt minder dan in het zonnige zuiden, zo'n 1 550 uur tegenover 2 400 uur in Spanje bijvoorbeeld. Toch is zonne-energie hier ook rendabel. Zonlicht is er namelijk altijd, ook bij een troosteloze grijze hemel. De zonnestralen bereiken ons immers niet alleen direct, maar ook indirect. Zonnecollectoren gebruiken zowel rechtstreekse zonnestralen als het onrechtstreekse zonlicht.

Zonnecollectoren: hetzelfde als fotovoltaïsche cellen?

Neen. Zonnecollectoren zijn 'thermische' zonnepanelen, dus gemaakt voor warmte. De collectoren warmen een vloeistof op die erdoorheen circuleert. Meteen is dat ook het grote verschil met de fotovoltaische zonnepanelen: zij vangen ook zonlicht op, maar zetten dat om in elektriciteit, niet in warmte.

Hoe zit zo’n zonnecollector in elkaar?

Hij bestaat meestal uit zwarte absorberende platen onder een erg doorlaatbare beglazing. Aan de achterzijde van de absorberende plaat zit hittebestendig isolatiemateriaal. Binnenin staan de platen in contact met een netwerk van fijne buisjes waarin een warmtegeleidende vloeistof zit, meestal water met antivries. Dat stroomt dus naar je waterboiler om daar zijn warmte af te geven aan het sanitair water dat je zult gebruiken in huis. Een regelsysteem zorgt ervoor dat de opgeslagen warmte niet opnieuw verloren gaat wanneer de zon niet schijnt. Het voorkomt ook bevriezing of oververhitting.

Waar plaats je die zonnecollectoren?

Ze moeten natuurlijk zo veel mogelijk zonlicht kunnen opvangen. Daarom staan ze het best op het dak. Pal naar het zuiden hoeft niet echt, tussen zuidoost en zuidwest is best OK. Dat je daarbij mogelijke schaduwen van andere gebouwen, bomen, lantaarnpalen, dakvensters, schouwen, schotelantennes enz. beter vermijdt, spreekt voor zich.

Hoe groot moet die installatie zijn?

Willen ze optimaal functioneren, dan moeten de collectoren de correcte afmetingen hebben. De totale oppervlakte van de geplaatste zonnecollectoren zou in staat moeten zijn om op een zonnige dag volledig te voldoen aan de behoeften aan warm water van de bewoners. Als je een normaal dagelijks verbruik per persoon voorziet van zo'n 40 liter aan 50 °C, dan moet je in ons land rekenen op 1,1 tot 1,5 m2 zonnecollectoren per bewoner. Ook de andere onderdelen van de installatie moeten correct worden berekend, niet te groot, niet te klein. Het voorraadvat moet groot genoeg zijn om de hoeveelheid water voor twee dagen te kunnen opslaan. Zo kunnen stralingsarme dagen probleemloos overbrugd worden. Per m2 collector kun je het best een voorraadcapaciteit van 40 tot 60 liter voorzien. © 2008 - 2009 Guy1962, gepubliceerd in Diversen (Huis en Tuin) op 27-05-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Guy1962 is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Duurzame energie uit eigen middelen: De roep om duurzame energie wordt luider naarmate de bronnen van de aarde verder uitgeput raken. Energie uit wind, water en biomassa... Het klinkt allemaal heel mooi, maa…
• Besparingstips gas: Door de huidige olieprijzen zijn ook de gastarieven enorma gestegen waardoor heel wat huisgezinnen nog maar met moeite hun gasrekening kunnen betalen. Hieronder alvast enkele tips om de g…
• Geschiedenis van kuren: Dat de Romeinen de grondleggers zijn geweest van onze moderne samenleving is een gegeven, het waren de Romeinen die de “Thermen” creeërden.
• Het aspergeverhaal: Een van de meest exclusieve groente, die veelal gebruikt worden in restaurants is de asperge. Een dure lekkernij die maar beperkt verkrijgbaar is in het jaar, een paar maanden maar kunnen…
• Hoe kies ik de juiste accountant (boekhouder): De bedoeling van een accountant is ervoor te zorgen, dat hij u geld opbrengt. Volgens sommigen zijn accountants erg duur en kosten voor ondernemers vaak veel me…